Europako herrialde ezberdinen artean burutzen den ikastaroa da: Grezia, Alemania, Suedia, Espainia, Finlandia eta Danimarka artean. Lehenengo minututik aurkeztu zen funtsezko ardatzetariko bat, kultur-aniztasun hezkuntza eta kulturarteko hezkuntzaren arteko ezberdintasuna da. Lehenengoak, integrazioa etorkinek egiten dutela uste du, bigarrenak, berriz, elkarrekiko integrazio egiten dela defendatzen du.
Iparraldeko herrietako (Suedia, Finlandia, Alemania eta Danimarka) irakasleriak oso argi zeukan gelako giro onaren bideratzaile bezala irakasleak duen paperari lehentasuna eman behar zaiola. Erosotasuna, konfiantza eta ikasleen arteko onarpena, klima ona sortarazten du, eta honela, pentsamendu kritiko eta sortzailearekin lotutako eztabaidatzea eta debatea sortzeari bidea irekitzen zaio, aniztasunaren onurak azpimarratuz. Hegoaldeko herrialdeetan (Grezia eta Espainian) ezagutzen den eskola tradizionalean aldaketa bat sortu behar zela argi zegoen, ikasketa kooperatiboa sustatuz; era honetan, kulturarteko gaitasunak lortuko lirateke eta gure gizartean nabariak diren estereotipoak ezabatu. Oso zaila da ikasleek kooperazioa eta taldeko lanaren garrantzia ikastea, gure hezkuntza sisteman norgehiagoka eta banakako nabarmentzea sustatzen baitira.
Irakurketa sakondu nahi baduzu, egin klik hemen. Aula de innovación educativa-ren 249 zenbakian argitaratua.
Sarrera hau ere eskuragarri dago hemen: Espainiera